Dag 23 : Baton Rouge

Goodbye Mississippi, Hello Louisiana. We gaan op weg naar de volgende staat, eerst nog even langs de Walmart om wat broodjes en beleg te kopen voor de lunch. We hebben tijd zat, het volgende hotel in Baton Rouge mogen we pas om 16:00 uur inchecken en omdat we verder niets te zoeken hebben in deze grote stad, lopen we eens rustig door het mega warenhuis de Walmart. We komen weer leuke korte broeken in de opruiming tegen en zien ook nog wat aardige T-shirts liggen. Nog even langs de speelgoed afdeling om naar de Cars autootjes te gaan kijken en dan lopen we toch weer met onze handen vol naar de auto.
We gaan op weg naar de hoofdstad van Louisiana, Baton Rouge. Een stad met veel industrie, maar eigenlijk geen historie. De laatste honderd jaar tot ontwikkeling gekomen maar geen roemrucht Downtown of belangrijke wapenfeiten in de Amerikaanse geschiedenis. Naast de Tigers, plaatselijk LSU Football Team, wat musea en parken is er maar weinig te beleven. 
Ons hotel in Baton Rouge is geboekt via LastMinuteTravel.com hier staan soms hele scherpe aanbiedingen waarbij de naam van het hotel geheim gehouden wordt omdat het te goedkoop is, alleen de specificaties en het aantal sterren worden verteld. Omdat er wel een paar foto’s van het interieur van de kamers bij staan kun je via andere sites redelijk makkelijk achterhalen om welk hotel het gaat en of het je aanstaat. Dit 3 sterren hotel kost normaal $152 per nacht en wij kregen het nu voor $76, dat is dus echt een leuke deal. We genieten van de luxe en werken onze blog weer bij en gaan straks uit eten, het is vandaag een echte zaterdag, lekker rommelig en weinig doen.

We gaan naar een restaurant aan de overkant, genaamd Ribs. Het is er erg druk en heel lawaaierig, overal om ons heen hangen televisies waarop een Football game te zien is. De hele zaak is versierd omdat de Tigers vanochtend gewonnen hebben met 35-7, reden voor een feestje dus.
We bestellen dus ribs, Peter een ‘half rack’ en Cathy een ‘baby rack’. Dit was een vergissing want het baby rack past niet eens op het bord. Samen lukt het ons toch om de beide borden leeg te eten, mits we de patat en de groente gedeeltelijk laten staan. Hoe krijgen die Amerikanen het voor elkaar om daarna nog en dessert naar binnen te werken?