We slaan het ontbijt een keertje over en slapen eens lekker uit, dat hadden we echt een keer nodig, het bed is heerlijk in dit hotel. Na het lezen en beantwoorden van wat mailtjes gaan we Vicksburg verkennen. We rijden eerst naar het National Military Park en bezoeken daar het Visitors Center annex museum. De film in het museum toont ons de verschillende veldslagen om Vicksburg, deze hebben meer dan een jaar geduurd, maar toen de Zuiderlingen onder aanvoering van Lt. Generaal John C. Pemberton in Vicksburg zich uiteindelijk overgaven was dat ook het einde van de burgeroorlog. Vicksburg was een zeer welgestelde stad gelegen op een heuvel direct aan de Mississippi River. De stad werd goed verdedigd en door de ligging van de stad was deze zeer moeilijk te veroveren. President Abraham Lincoln noemde Vicksburg “The Key”, hij geloofde “the war can never be brought to a close until that key is in our pocket”. De Noordelingen hebben dan ook alles geprobeerd om Vicksburg in handen te krijgen maar hebben niet één gevecht gewonnen. Het was van groot strategisch belang om deze stad, maar ook de vrije doorgang op de Mississippi in handen te krijgen. Uiteindelijk na ruim een jaar was Vicksburg volledig omsingeld en afgesloten van de buitenwereld, dus ook van nieuwe munitie- en voedselvoorraden. Toen er ook nog difterie en malaria uitbrak onder de soldaten, heeft Lt. Generaal Pemberton zich overgegeven om de rest van zijn manschappen te sparen. De stad kwam zwaar gehavend uit de strijd ondermeer door de beschietingen vanaf het water door de Navy van Lincoln.
Na het museum beginnen we aan een autotour door het park. We komen langs honderden gedenktekens, beelden en monumenten, één voor elk detachement van elke staat die hier gevochten heeft en voor elke officier die hier iets goeds of misschien iets niet helemaal goed gedaan heeft. Daarnaast wordt elke Amerikaanse staat die manschappen heeft geleverd voor de veldslagen rond Vicksburg geëerd met een groot monument in dit park in de vorm van een enorme gedenknaald of bouwwerk. Halverwege de tour bezoeken we de U.S.S. Caïro, een Ironclad die is gezonken in de Mississippi River tijdens de slag om Vicksburg. Het is geborgen en gedeeltelijk gerestaureerd zodat we een goed beeld krijgen hoe het er toen uit zag.
We maken zelfs nog een rondje “all American way” met de auto over de militaire begraafplaats. Hier liggen 17.000 militairen waarvan 13.000 onbekende soldaten. Als we weer terug zijn bij het begin van de autotour hebben we meer dan10 miles gereden en dan hebben we het laatste stuk van de route nog overgeslagen. Wat een enorm ere-monument is dit park.
Na het museum beginnen we aan een autotour door het park. We komen langs honderden gedenktekens, beelden en monumenten, één voor elk detachement van elke staat die hier gevochten heeft en voor elke officier die hier iets goeds of misschien iets niet helemaal goed gedaan heeft. Daarnaast wordt elke Amerikaanse staat die manschappen heeft geleverd voor de veldslagen rond Vicksburg geëerd met een groot monument in dit park in de vorm van een enorme gedenknaald of bouwwerk. Halverwege de tour bezoeken we de U.S.S. Caïro, een Ironclad die is gezonken in de Mississippi River tijdens de slag om Vicksburg. Het is geborgen en gedeeltelijk gerestaureerd zodat we een goed beeld krijgen hoe het er toen uit zag.
We maken zelfs nog een rondje “all American way” met de auto over de militaire begraafplaats. Hier liggen 17.000 militairen waarvan 13.000 onbekende soldaten. Als we weer terug zijn bij het begin van de autotour hebben we meer dan
We vervolgen onze route naar Downtown en rijden daar de blauwe ‘Scenic Drive’, we komen daarbij kriskras door allerlei straten en krijgen een goed beeld van ‘Historic Vicksburg’.
Als we op de hoofdstraat even wat willen drinken staan we ineens tegenover het Coca-Cola museum. Het is een heel oud pandje waar nog steeds een winkeltje is gevestigd met daar achter het museum. Dit winkeltje was vroeger een snoepwinkel van Joseph H. Biedenharn, erachter zat een cafeetje waar men cola uit de tap verkocht. Coca-Cola was in 1889 uitgevonden in Atlanta en in 1894 bedacht meneer Biedenharn een manier om cola te bottelen in glazen flesjes zodat het ook elders in het land verkocht kon worden. De originele cola tap uit het cafeetje is nu nog te zien in de winkel, waar nu uiteraard nog steeds flesjes Coca-Cola verkocht worden. Het grote Coca-Cola museum staat natuurlijk in Atlanta, maar het unieke aan deze plaats, is het uitgevonden bottelproces. Dat dit niet zonder gevaar was bleek uit de beschermende kleding die men droeg bij het vullen van de glazen cola flesjes met siroop en sodawater met koolzuur, regelmatig klapten de flesjes uit elkaar, daar had Exota die daar in Nederland in 1970 de dupe van werd toch van kunnen leren?
Als we op de hoofdstraat even wat willen drinken staan we ineens tegenover het Coca-Cola museum. Het is een heel oud pandje waar nog steeds een winkeltje is gevestigd met daar achter het museum. Dit winkeltje was vroeger een snoepwinkel van Joseph H. Biedenharn, erachter zat een cafeetje waar men cola uit de tap verkocht. Coca-Cola was in 1889 uitgevonden in Atlanta en in 1894 bedacht meneer Biedenharn een manier om cola te bottelen in glazen flesjes zodat het ook elders in het land verkocht kon worden. De originele cola tap uit het cafeetje is nu nog te zien in de winkel, waar nu uiteraard nog steeds flesjes Coca-Cola verkocht worden. Het grote Coca-Cola museum staat natuurlijk in Atlanta, maar het unieke aan deze plaats, is het uitgevonden bottelproces. Dat dit niet zonder gevaar was bleek uit de beschermende kleding die men droeg bij het vullen van de glazen cola flesjes met siroop en sodawater met koolzuur, regelmatig klapten de flesjes uit elkaar, daar had Exota die daar in Nederland in 1970 de dupe van werd toch van kunnen leren?
Om 16:00 uur moeten we onze auto weghalen uit de hoofdstraat en wordt de hele straat afgesloten voor de Parade. Nieuwsgierig blijven we in de buurt om deze happening mee te maken.
Het is een Highschool Parade voor de Football wedstrijd van morgen. Op straat wordt het steeds drukker, het publiek verzamelt zich. Als om 17:15 uur de Parade eindelijk voorbij komt zitten we eerste rang. Het is een lange optocht van open auto’s met op elke auto een mooi opgedirkt meisje. Dit alles begeleid door een muziekkorps vooraan de stoet en alle meiden van de bewuste school, de ‘Warren Central Junior High – Girls Club’ achteraan de stoet. In de optocht rijden nog 3 bloemenwagens met leuzen. De hele optocht rijdt/loopt een stuk van ongeveer2 kilometer en om 17:30 uur is de Big Parade weer klaar. Leuk zo’n plaatselijk gebeuren.
Voor de begeleiding werden 9 opvallende politievoertuigen ingezet.
Het is een Highschool Parade voor de Football wedstrijd van morgen. Op straat wordt het steeds drukker, het publiek verzamelt zich. Als om 17:15 uur de Parade eindelijk voorbij komt zitten we eerste rang. Het is een lange optocht van open auto’s met op elke auto een mooi opgedirkt meisje. Dit alles begeleid door een muziekkorps vooraan de stoet en alle meiden van de bewuste school, de ‘Warren Central Junior High – Girls Club’ achteraan de stoet. In de optocht rijden nog 3 bloemenwagens met leuzen. De hele optocht rijdt/loopt een stuk van ongeveer
Voor de begeleiding werden 9 opvallende politievoertuigen ingezet.
Daarna maken we onze “blauwe tocht” af en keren dan terug via de rode ‘Scenic Drive’ naar het National Military Park. Op de terugweg naar het hotel stoppen we bij een typisch Amerikaans BBQ restaurant. Felle verlichting, kale tafels, ijzeren stoelen, ongeïnteresseerd personeel, hartstikke druk, dus lekker eten.













































